سندرم تونل کارپال چیست؟

سندرم تونل کارپال چیست؟

تونل کارپال مچ دست فضای محدودی است که عصب میانی را احاطه کرده است. سمت پایین یا پشتی تونل از استخوان های مچ دست تشکیل شده است، در حالی که سمت بالا یا کف دست تونل توسط رباط عرضی کارپ مشخص می شود. در این فضای کوچک تاندون هایی قرار دارند که مسئول حرکت انگشتان و عصب میانی هستند که توسط مایع سینوویال احاطه شده است. عصب میانی مسئول احساس در انگشت شست، اشاره و میانی و نیمی از انگشت حلقه در دست آسیب‌دیده و همچنین عضلات عملکرد حرکتی در پایه شست است که به انگشت شست اجازه می‌دهد در مقابل انگشتان قرار گیرد. سندرم تونل کارپال در اثر فشار بر روی عصب مدیان ایجاد می شود و در نتیجه باعث بی حسی، گزگز و ضعف در دست و بازو می شود.
علائم سندرم تونل کارپال

علائم سندرم تونل کارپال از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما تقریباً همیشه شامل درد مچ دست است. درد مچ دست معمولاً در شب بدتر است و اغلب باعث بیدار شدن در شب می شود. سایر علائم سندرم تونل کارپال شامل بی حسی، سوزش و سوزن سوزن شدن انگشت کوچک، کلافگی، کاهش قدرت گرفتن و ضعف است. سایر علائم کمتر رایج عبارتند از گرفتگی عضلات نویسنده، درد شانه یا حتی بی حسی در انگشت سوم به تنهایی. اگر فکر می کنید ممکن است علائم سندرم تونل کارپال را تجربه کنید، مهم است که در اسرع وقت با یک متخصص ارتوپدی دست بگیرید.

علل سندرم تونل کارپال

در حالی که علل CTS به طور کامل شناخته نشده است، عوامل خطر متعددی با این وضعیت مرتبط است. این عوامل خطر شامل، اما محدود به موارد زیر نیست:
حرکات تکراری و استفاده بیش از حد

التهاب غلاف تاندون قابل تشخیص ترین عامل مرتبط با سندرم تونل کارپال است. التهاب ممکن است با استفاده بیش از حد از مچ دست، حرکات مکرر مچ دست، یا حرکات با نیروی زیاد یا فشار زیاد مچ دست رخ دهد. مشاغل و سرگرمی هایی که نیاز به استفاده از ابزارهای ارتعاشی دارند نیز خطر بالایی برای سندرم تونل کارپال دارند.
تورم در بدن

تورم در بدن ممکن است منجر به افزایش حجم مایع در تونل کارپال شود و باعث فشرده شدن عصب میانی شود. به همین دلیل بارداری و نارسایی احتقانی قلب دو شرایط مرتبط با CTS هستند.
ارتباط جنسی

زنان سه برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به سندرم تونل کارپال هستند. این تا حد زیادی به دلیل این واقعیت است که زنان نسبت به مردان مناطق تونل کارپ کوچکتری دارند، اما همچنین می تواند با احتباس مایعات به دلیل تغییرات هورمونی همراه باشد.
تومورها یا رشدها

تومورها و سایر تومورها می توانند فضایی را در تونل کارپ اشغال کنند و در نتیجه عصب میانی فشرده شود.
عوامل تشریحی

شکستگی یا دررفتگی مچ دست، تغییر شکل دست یا مچ دست، یا ضخیم شدن تاندون‌ها می‌تواند فضای داخل تونل کارپال را تغییر دهد و بر عصب میانی فشار وارد کند. علاوه بر این، افرادی که تونل های کارپال کوچکتری دارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سندرم تونل کارپال هستند.
شرایط التهابی

شرایطی که باعث پاسخ التهابی می شوند، مانند آرتریت روماتوئید، می توانند پوشش اطراف تاندون ها در تونل کارپال را تحت تاثیر قرار دهند و به عصب مدیان فشار وارد کنند.
داروها

مطالعات ارتباط بین سندرم تونل کارپال و استفاده از برخی داروها، از جمله آنتی استروژن های مهارکننده آروماتاز، دی فسفونات ها، ضد انعقادهای خوراکی و برخی داروهای ضد رتروویروس را نشان داده اند.
شرایط آسیب رسان به اعصاب

شرایطی مانند دیابت یا اعتیاد به الکل، که به عنوان اثرات سیتوتوکسیک مستقیم بر سلول های عصبی شناخته شده است، می تواند به طور مستقیم به عصب مدیان آسیب برساند و سایر علل CTS را پیچیده کند.
تشخیص سندرم تونل کارپال
سابقه بیمار

اولین قدم در تشخیص سندرم تونل کارپ، گرفتن شرح حال دقیق و دقیق از بیمار، بررسی عوامل خطر بالقوه در دست است. ارائه دهنده شما علائم شما، شدت آنها، مدت زمانی که آنها را تجربه کرده اید، زمان هایی که در آنها بدترین هستند و موارد دیگر را بررسی می کند. این مهم است زیرا علائم تونل کارپال معمولاً در شب رخ می دهد و می تواند باعث بی حسی هنگام بیدار شدن در صبح شود.
معاینهی جسمی

علاوه بر سابقه بیمار، ارائه دهنده شما یک معاینه فیزیکی نیز انجام خواهد داد. معاینه فیزیکی برای سنجش احساس و قدرت دست و جستجوی علائم کلیدی مانند حساسیت در مچ دست و ساعد دیستال، تورم در قسمت انتهایی ساعد، کاهش حس یا احساس در تمام انگشتان و ضعف عضلانی استفاده می‌شود. معاینه فیزیکی ممکن است شامل چند آزمایش خاص باشد، مانند:

تست تینسل: تست تینل با ضربه زدن یا ضربه زدن به پوست روی یک عصب تحریک‌پذیر یا چین مچ دست انجام می‌شود. اگر سندرم تونل کارپال وجود داشته باشد، این آزمایش باعث احساس سوزن سوزن شدن می شود که معمولاً به آن “سوزن و سوزن” می گویند.

تست فالن: تست فالن یک تست تحریک کننده خم شدن مچ است که با خم کردن دستی مچ دست تا زاویه 90 درجه انجام می شود. اگر سندرم تونل کارپال وجود داشته باشد، علائم در عرض 60 ثانیه ایجاد می شود.