جراحی انگشت ماشهای (Trigger finger surgery) یک روش جراحی است که برای درمان مشکل انگشت ماشهای استفاده میشود. انگشت ماشهای به وضعیتی اطلاق میشود که انگشت در حالت خمیده قرار میگیرد و برای بازکردن آن نیاز به فشار زیادی دارید. این شرایط ممکن است به دلیل تورم و التهاب در غضروف و بافتهای اطراف انگشت رخ دهد.
در صورتی که درمانهای غیرجراحی مانند استفاده از ضمادههای پشت دست، تزریقات استروئیدی و فیزیوتراپی برای درمان انگشت ماشهای نتیجه ندهند، پزشک ممکن است توصیه کند که به جراحی انگشت ماشهای روی آورید. در این جراحی، پزشک بازوی شما را محل برش کوچکی قرار میدهد و بازوی شما را تحت تأثیر بیهوشی موضعی قرار میدهد. سپس با برش کوچکی در نزدیکی پایه انگشت، بخشی از بافتهای التهابی و تورمدهنده اطراف انگشت برداشته میشود. در صورت وجود ترقه به عنوان علت انگشت ماشهای، نیز آن را تا حد امکان برداشته میشود. پس از عمل جراحی، جراح ممکن است برای تسکین درد و بهبودی به شما توصیههایی بدهد.
مهم است که با متخصص ارتوپدی یا جراح دست و انگشتان مشورت کنید تا بتوانید درباره مزایا و معایب جراحی انگشت ماشهای و همچنین روشهای دیگر درمانی موجود اطلاعات کافی کسب کنید. همچنین، پزشک شما میتواند با توجه به وضعیت شما و عوامل مرتبط، بهترین راه حل را برای شما تعیین کند.
اگر به مطالعه چنین مطالبی علاقمند هستید میوانید جراحی مچ دست را در این سایت مطالعه نمایید.
مراحل جراحی انگشت ماشه ای
مراحل جراحی انگشت ماشهای (Trigger finger surgery) عموماً عبارتند از:
- آمادهسازی قبل از جراحی: قبل از جراحی، پزشک شما ممکن است شما را در مورد تاریخچه بیماری، داروهای مصرفی، حالت سلامتی عمومی و سوالاتی مربوط به جراحی استفاده کند. همچنین، ممکن است برای شما دستوراتی درباره خوردن و آرایش قبل از جراحی داشته باشد.
- بیهوشی: قبل از آغاز جراحی، شما بیهوشی موضعی در ناحیه انگشت خود را تجربه خواهید کرد. این بیهوشی به شما کمک میکند تا در طول عمل جراحی هیچ درد یا تهاجمی را احساس نکنید.
- برش: پس از بیهوشی، جراح یک برش کوچک را در ناحیه پایه انگشت شما ایجاد میکند. این برش به جهت دسترسی به بافتهای داخلی انگشت ماشهای صورت میگیرد.
- برداشت بافتهای التهابی: بازوی شما با استفاده از ابزارهای جراحی مناسب، برای برداشت بافتهای التهابی و تورمدهنده اطراف انگشت ماشهای تحت عمل قرار میگیرد. این عمل به کاهش فشار واژنی در انگشت کمک میکند.
- برداشت ترقه (اختیاری): در صورت وجود ترقه به عنوان علت انگشت ماشهای، جراح ممکن است ترقه را تا حد امکان برداشته و از بین ببرد.
- بسته بندی و ترتیبات پس از جراحی: پس از اتمام جراحی، بیمار باید انگشت خود را به طور صحیح بستهبندی کند. جراح ممکن است برای تسکین درد و بهبودی، دستوراتی درباره تغییر بستهبندی و مراقبتهای پس از جراحی بدهد.
همچنین، پزشک شما ممکن است مراحل خاص دیگری را بر اساس شرایط شما و روش جراحی مورد استفاده تعیین کند. برای دریافت اطلاعات دقیقتر و مشاوره، توصیه میشود با پزشک خود در ارتباط باشید.
همچنین مقاله ای در خصوص جراحی و ترمیم عصب دست را در این سایت بخوانید.
چه مراقبتهایی باید پس از جراحی انجام دهم؟
پس از جراحی انگشت ماشهای، مراقبتهای زیر را ممکن است پزشکتان به شما توصیه کند:
- رعایت دستورات پز: پزشک شما ممکن است برای شما دستوراتی درباره مراقبت انگشت پس از جراحی داشته باشد. این شامل استفاده از بانداژ، پانسمان تمیز و تمپوز، و یا دستکشهای محافظ میشود. اطمینان حاصل کنید که دستورات را به دقت دنبال کنید و هرگونه تغییر یا تعویض بستهبندی را طبق دستور پزشک انجام دهید.
- ضماده ترمیمی: پزشک ممکن است یک ضماده ترمیمی روی جراحی انجام شده قرار دهد. این ضماده را تا زمانی که پزشک شما دستور تغییر آن را میدهد، نباید خودتان تغییر دهید.
- استفاده از یخ: استفاده از بسته یخ یا پتوی یخی روی ناحیه جراحی میتواند به کاهش تورم و درد کمک کند. با این حال، حتماً دستورات پزشک را در مورد زمان و مدت استفاده از یخ را رعایت کنید.
- درمان درد: در صورتی که پس از جراحی درد یا عدم راحتی دارید، پزشک شما ممکن است داروهای تسکین درد را تجویز کند. درمان درد را طبق دستورات و مقررات پزشک خود انجام دهید.
- تمرینات فیزیکی: پس از بهبود جراحی، پزشک شما ممکن است تمرینات فیزیکی خاصی را برای انگشتتان توصیه کند. این تمرینات به کمک بازگشت عملکرد طبیعی و قدرت انگشت میآیند. حتماً راهنمایی پزشک را دنبال کنید و تمرینات را با دقت انجام دهید.
- پیگیری وقتهای مراقبتی: پیگیری منظم با پزشک شما از اهمیت بالایی برخوردار است. رعایت وقتهای مراجعه و بررسیهای پس از جراحی که پزشک شما تعیین میکند، به شما کمک میکند تا پیشرفت خوبی در فرآیند بهبودی خود داشته باشید.
همه این مراقبتها و دستورات بسته به مورد خاص شما و توصیههای پزشکتان میتواند متفاوت باشد. بناباینها تعلقات کلی هستند و بهتر است همیشه با پزشک خود در ارتباط باشید و دستورات و راهنماییهای او را دقیقاً دنبال کنید.
